Inter The Best of IDFA. Dat was het enige wat ik kon gaan zien uit het gigantisch aanbod van het steeds prestigieuzere IDFA.

We – de mensen die dachten “dan zien we in ieder geval ‘The Best Of’” – kwamen samen op Zondagochtend in het Nieuwe DeLaMar theater. Het nieuwe theater van Joop van de Ende in Amsterdam. We zaten, hoe kan het anders, in de Wim Sonneveld zaal. De gangmuren hingen vol met Erwin Olaf’s fotografie van bekende Nederlanders waaronder de Koningin. Een beetje raar om een ‘BN-er’ met een saai voorkomen en een suffe bril gefotografeerd te zien door Olaf alsof hij een historische held is.

First Cousin Once Removed

Alan Berliner , 2011 80”, USA.
Het is een portret van de dichter Edwin Honig gemaakt door zijn meest geliefde neef, Alan Berliner. Honig lijdt aan Alzheimer. Gedurende de hele documentaire probeert Berliner te laten zien hoeveel Honig van zijn – vermeend waardevolle – herinnering al heeft verloren. De hele tijd heb ik het gevoel dat ik kijk naar een film waarin de maker aan een hardloper, die zijn benen heeft verloren, vraagt of hij nog een keer de 100 meter wil lopen. De maker is zelf waarschijnlijk bang om Alzheimer te krijgen, – zijn oom Honig is lijkt niet echt verdrietig onder- en probeert ons de hele tijd duidelijk te maken hoe erg dat lot wel niet is.

De film hangt van – interview – teksten, doorsneden met extreme nabije opnames van Honig, aan elkaar. First Cousin Once Removed is en extreem verbale film vol aan elkaar geplakte herinneringen van allerlei mensen. Dreigt er even stilte dan komt muziek in. Er is in de 80 minuten dat de film duurt in feite geen moment zonder tekst. In een documentaire die gaat over het ontstaan van stilte, namelijk het verlies van de herinnering, is dat raar. Het is voor Edwin Honig moeilijk om de kracht van zijn eerst medium, het beeld, te gebruiken.

Little World

Marcel Barrena, 2012 83” Spanje

Een heerlijke film over Albert. Hij heeft op zijn zevende jaar leukemie gehad en is door de behandeling de macht over zijn benen kwijtgeraakt. Vanaf zijn 15de lukt het hem in een rolstoel, zonder geld, de hele wereld rond te reizen.

Deze reis, hij is nu 19 jaar, vervult zijn wens om naar de verst van zijn woonplaats verwijderde punt aan de andere kant van de aardbol te gaan; een vuurtoren ergens in het Noordoosten van Nieuw Zeeland. Zijn eerste liefde gaat mee. Het is een schat van een meisje. Met een paar euro op zak laten zij zich door de ouders van Albert af zetten op een uitvalsweg bij Barcelona.

De eerste eigen opnames van hun reis zijn gemaakt door het meisje. Ontroerend en dichtbij is het een verslag over hoe zij er in slagen zonder een cent te rezen en heel erg, ook van elkaar, te genieten. De rolstoel en de aandoening van Albert wordt opzichtig uitgebuit. Met z’n tweeën zijn ze een soort Bonny and Clyde. Er moet een lange pontreis gemaakt worden. Zonder kaartjes gaan ze de boot op. Vlak voordat de controleur bij hen is laat Albert zich met rolstoel en al omvallen. Iedereen is in paniek, ook de controleur. Na alle commotie vergeet de controleur de kaartje aan het duo te vragen. Volgens Albert werkt deze techniek in 80% van de gevallen.
Halverwege de reis, in Iran, moet het meisje doodziek afhaken. Albert gaat alleen verder. Uiteindelijk na een maand of 4 reizen, zonder geld, komt Albert aan bij de andere kant van de wereld, de vuurtoren van Nieuw Zeeland. Een Maori man woont daar vlakbij en is zo de van Albert zijn woonplaats verst verwijderde medemens.

De documentaire is een mooie samenstelling van professionele ‘crew’-, thuisarchief- en eigen opnames. Er wordt met dit materiaal en afgerond verhaal samengesteld over een extreem energieke en opgewekte jongen . En dat verhaal wordt voor een belangrijk deel met beeld verteld.

Red Wedding

Lida Chan en Guillauma Suon, 2012, 58’’

Een klassiek gedraaide documentaire over een afschuwelijk wreed gebeuren ten tijde van de Rode Khmer. Meisjes die gedwongen werden een relatie aan te gaan met een onbekende man om nageslacht te krijgen en zo de Rode Khmer in stand te houden. We volgen de zoektocht van 2 slachtoffers.

Charles Bradley: Soul of America

Poull Brien 75’’ VS

De 62 jarige James Brown- imitator Charles Bradley, lukt het om na een leven lang zwoegen door te breken. We volgen hem bij het opnemen van zijn eerste eigen plaat die zal leiden tot zijn succes.

Wat de film leuk maakt is Charles zijn enorme liefde voor zijn moeder, zijn eindeloze vertrouwen in eigen kunnen, en de enorme vrolijkheid bij ieder succes, hoe klein dan ook. Verder is het een muziek film met veel interviews voor mengpanelen.

Pablo’s Winter

Chico Pereira, Edinburgh, Schotland; 2011, 76’’

Pablo’s Winter is een echte filmische documentaire. Een film die gebruik maakt van de overdracht kwaliteit van het beeld. In mijn ogen was dit de eerste beeldgestuurde documentaire van de ‘Best of IDFA’ . Voor het eerst op deze dag vertelt niet de tekst maar het beeld het verhaal.

De film gaat over de zeventigjarige Pablo en zijn vrouw. Hij is mijnwerker geweest in de kwikmijnen van de Spaanse Almadén. De eerste scène is bij de longarts. Pablo’s longen worden gefotografeerd en die blijken aangetast. Hij krijgt het advies te stoppen met roken. “Hoe meer je naar dokters luistert, hoe eerder je dood gaat”, is zijn reactie. Toch kauwt Pablo door de hele film heen op een eindje zoethout. Aan het eind van de film, nog steeds amechtig, steekt hij vol overtuiging weer een sigaret op.

Je ziet hoe hij met gefingeerde tegenzin gaat dansen met zijn vrouw en hoe hij probeert een neefje fietsen te leren. Alles is observerend gefilmd. De documentaire geeft de ruimte een eigen menig te vormen over Pablo: De ene kijker zal hem een mopperende oude zak vinden terwijl de ander in hem een humoristisch, wat onhandige, niet spraakzame ‘harde werker van weleer’ zal zien.
De documentaire bestaat uit lange, statische, zwart wit, vanaf het statief gedraaide observerende opnames. Wat mij betreft dè aanrader van deze dag. Een documentaire waarover je niet veel kunt vertellen omdat je hem, zoals dat bij een film hoort, moet zien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s