Een weekend vol Maya’s en Mexicanen

Dit is een blog over het leukste en leerzaamste weekend van Itiwana: het eerstejaarsweekend! Leiden heeft er dit jaar namelijk een heleboel nieuwe antropologen in wording bij! Nu zou je zeggen dat dit weekend alleen belangrijk is voor het beter leren kennen van je studiegenootjes, maar als antropoloog in wording leer je nog veel meer. Je leert smokkelaars op te trommelen, in oorlog te bemiddelen en je leert allerlei gebruiken en tradities.

Zo stonden we 13 september allemaal met ons goede gedrag rond een uurtje of zes in een clubhuis ergens bij Antwerpen, treurig starend naar de vallende regendruppels. ‘Nat he?‘, “Nou zeg.’ Toch komt hier het karakter van een echte antropoloog al snel naar voren: zoveel mensen wilden meedoen met het ‘Ik heb nog nooit spel’ dat iedereen spontaan in de regen wil zitten. Heel af en toe ging een huiverige blik naar de donkere lucht, maar iedereen had het verder veels te druk met plezier maken!  Het eerstejaarsweekend huldigde zich dit jaar in een Mexicaans thema. Een Mexico – Verenigde staten smokkel spel was hierdoor niet weg te denken. Het leven van een antropoloog lijkt rete spannend op zo’n weekend: op vrijdag grijp je smokkelaars bij de kraag en op zaterdag voer je oorlog.

‘Oorlog’?’ Oorlog ja. Op zaterdag spelen we namelijk ieder jaar het verfspel. Hierbij heb je het gele volk, in dit geval Los banditos in bezit van menig vrouwelijk schoon en het blauwe volk, Los Caberos, mexicaanse geitenherders. Nu ontstaat er natuurlijk jaloezie naar elkaar. De één wil vrouwen, de ander wil geiten. Daar gaan we natuurlijk om vechten en daar hebben we allereerst munitie voor nodig. Veertig blauwe en gele Itiwaniërs rennen als dwazen over het veld heen op zoek naar waterballonnen. Vervolgens probeer je zo snel mogelijk die verschikkelijk nare, ‘andere’ kleur van je tegenstander te verwijderen en tussendoor nog even een mooi geitje of vrouwtje te scoren. Het heeft chaos tot gevolg. Er komt niks van. Los Banditos en Los Caberos geven de strijd op. Ze kijken verbaasd naar de groenige kleur van hun tegenstander. ‘Nu zijn we allemaal gelijk!’. En zo was de strijd gestreden. Na helemaal schoongespoeld te zijn, naast enkele groene plekjes achter te oren, en lekker te hebben gegeten worden de eerstejaars het bos in geleid. Hier stonden op hen allerlei verschillende stammen te wachten. Van bosnimfen tot Mexicaanse ezelfokkers, van de Maorí’s tot Berbers, allemaal leren ze je iets over hun gebruiken.

In de avond was het tijd voor een heus Mexicaans feest met een hele hoop versieringen, burrito’s en tequila. De volgende dag sloten we het weekend af met een laatste mexicaanse traditie: met een Piñata!

Hier kan ik alleen nog aan toevoegen dat het weer een legandarisch weekend was. Bedankt alle eerstejaars en ouderejaars die met zoveel enthousiastme meegedaan hebben! Geen regendruppel lieten we ons tegen houden!  Belgie kan nu alweer niet wachten tot volgend jaar, wanneer de Itiwaniërs het land weer betreden.

Itiwana's 'vreemde' stammen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s